Weekend: deadlines en appeltaart

Als de wekker het begin van de vrijdag aankondigt, staat het weekend voor de deur. Maar liefst twee dagen waarop het werk naar de achtergrond verschuift en de vrije tijd zich laat vullen met een keur aan bezigheden. De realiteit is toch vaak anders. 

Aan het einde van de vrijdagmiddag blijkt dat de brieven die opgesteld moesten worden, nog niet gereed zijn. De mailbox stroomt over, appjes en telefoontjes zijn onbeantwoord gebleven. In een poging orde te scheppen in de lichtelijke chaos, die puur gevoelsmatig is overigens, schuif ik agendapunten naar de zaterdag en de zondag. 

Zo stond de zaterdag dit keer in het teken van het schrijven van pleitaantekeningen ter onderbouwing van een schadevergoeding namens een slachtoffer. Onbeantwoorde e-mails kregen een reply en nieuwe deadlines zijn toegevoegd aan de agenda. Dossiers zijn opgeruimd en de post van de vrijdag is doorgenomen. 

Zondag stond in het teken van het afronden van een beroepschrift en het printen en verveelvoudigen daarvan. Klaar om in te dienen bij het Gerechtshof maandag aanstaande. 

Is mijn werken in het weekend een kwestie van inefficiënt plannen van mijn kant? Nee, zeker niet. Dat durf ik hardop te stellen. Al zou het wel te maken kunnen hebben met teveel ambities en een te positieve kijk op de hoeveelheid bezigheden die ik binnen een dag kan voltooien.

Naast mijn ‘gewone’ werk als advocaat, geef ik anderhalve dag per week les aan HBO studenten. De voorbereidingstijd reken ik niet mee, dat kan immers wel in de weekenden. Misschien is dat ook een puntje van aandacht. 

Aan de andere kant zijn mijn werkuren op de zaterdagen en zondagen zeer efficiënte uren. De werkomgeving is immers redelijk vrij van het razende woon-werk verkeer, de telefoon rinkelt niet en er zijn geen zittingen of besprekingen. Dus al met al komt het mijn werkmodus ten goede. Mijn werk – privé balans iets minder. 

Tussendoor heb ik overigens wel tijd voor een weekendactiviteit, zoals de krant lezen, een blogje schrijven en taart bakken. Een appeltaart. De tweede op rij. Niet goed voor de lijn uiteraard, wel goed voor de vitaminen. Het is immers fruit. Biologisch, uit eigen tuin. Bovendien, wat is er nu beter dan een combinatie van werken en het nuttigen van zoetigheid.

Proost! Op het weekend, of wat daarvan overblijft.

Share, follow and like us: